H χρήση της τεχνολογίας από τους αθλητές υπεραποστάσεων

Researching the attitudes of ultra-distance athletes regarding the use of technology

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΖΩΗΣ

ΤΜΗΜΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

ΔΗΜΌΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, ΚΑΡΑΜΠΆΤΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ & ΞΕΝΑΚΗ ΜΑΡΙΑ-ΣΤΕΛΛΑ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Διερεύνηση στάσεων απόψεων αθλητών υπεραποστάσεων σχετικά με τη χρήση της τεχνολογίας

Σκοπός της έρευνας ήταν η διερεύνηση των απόψεων αθλητών υπεραποστάσεων σχετικά με τη χρήση της τεχνολογίας. Για τις ανάγκες της έρευνας δημιουργήθηκε ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο συμπλήρωσαν συνολικά 109 αθλητές και αθλήτριες που συμμετείχαν σε δύο αγώνες υπεραποστάσεων. Χρησιμοποιώντας τη στατιστική ανάλυση SPSS συμπεραίνουμε πως οι αθλητές μεγαλύτερων ηλικιών, πιο έμπειροι, που συμβουλεύονται το ρολόι ή τους παλμούς τους έχουν καλύτερες αποδόσεις. Γενικά όσο πιο έμπειρος ή άπειρος είναι ένας αθλητής χρησιμοποιεί την τεχνολογία για διαφορετικούς λόγους η κάθε κατηγορία. Αν και οι πρωινοί παλμοί θα βοηθούσαν στην απόδοση του αθλητή, ένα πολύ μικρό ποσοστό τους μετράει.

Λέξεις κλειδιά: υπεραποστάσεις, τεχνολογία

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ……………………………………………………………….iv

ΠΕΡΙΛΗΨΗ…………………………………………………………………..v

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ……………………………………………………………..vi

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΠΙΝΑΚΩΝ………………………………………………..viii

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΓΡΑΦΗΜΑΤΩΝ…………………………………………ix

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1……………………………………………………………….

  1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ…………………………………………………..1
    1. Θεωρητικό υπόβαθρο………………………………………..1
    1. Διατύπωση του προβλήματος………………………………..3
    1. Σκοπός της έρευνας………………………………………….4
    1. Ερευνητικά ερωτήματα………………………………………5
    1. Λειτουργικοί ορισμοί………………………………………..5
    1. Οριοθετήσεις-περιορισμοί ………………………………….7

ΚΕΦΑΛΙΟ ΙΙ…………………………………………………………….….9

  • ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ…………..………9

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ……………………………………………………………19

  • ΜΕΘΟΔΟΣ………………………………………………….19
    • Συμμετέχοντες………………………………………………19
    • Ερευνητικό εργαλείο………………………………………..19
    • Διαδικασία μέτρησης……………………………………….19
    • Στατιστική ανάλυση………………………………………..20

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV……………………………………………………………21

  • ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ……………………………………….21
    • Περιγραφικά στατιστικά……………………………………21

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V…………………………………………………………….33

  • ΣΥΖΗΤΗΣΗ………………………………………………33

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI………………………………………………………….38

  • ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ – ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ……38

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ…………………………………………………………39

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ………………………………………………………..42

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

  1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
    1. Θεωρητικό υπόβαθρο

Η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι τεράστια όχι μόνο όσον αφορά τα gadget που χρησιμοποιεί ο κάθε αθλητής, αλλά ακόμη και στην καλυτέρευση των εγκαταστάσεων όπου προπονείται, στις καινούργιες τεχνολογίες των παπουτσιών που επιλέγει να προπονηθεί και μετέπειτα να τρέξει τον αγώνα του, ακόμη και στην κατασκευή των ειδών ένδυσης των αθλητών. Κάθε αθλητής είναι διαφορετικός και η επιλογή που κάνει επηρεάζει τον ίδιο και τις επιδόσεις του. Αν κάποιος επιλέξει να προπονηθεί στην άσφαλτο αντί για το τερέν του γηπέδου, αν αποφασίσει να φορέσει παπούτσια ή να τρέξει χωρίς, αν κοιτάζει την ταχύτητα στο ρολόι του ή αν πηγαίνει με την αίσθηση τότε όλα αλλάζουν, Vance, (2016).

Υπάρχουν άπειρες χρήσεις της τεχνολογίας στον σύγχρονο αθλητισμό, από το photo-finish, στα τεχνητά μέλη αθλητών ΑΜΕΑ, στη νανοτεχνολογία και στο τσιπάκι μέτρησης, Lallemand & Menheere, (2020). Φυσικά πλέον υπάρχουν τα ρολόγια, τα οποία μπορούν να μετρήσουν τους παλμούς της καρδιάς, τα χιλιόμετρα, την ταχύτητα της στιγμής ή τη μέση ταχύτητα, την υψομετρική απόσταση της διαδρομής, την ενέργεια που καταναλώνουμε τόσο σε θερμίδες (Kcal) όσο και σε δύναμη (WATT).

Η χρήση τεχνολογίας από τους δρομικούς αθλητές τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται ραγδαία. Οι δρομικοί αθλητές χωρίζονται σε πολλές κατηγορίες μία εκ των οποίων είναι και οι δρομείς υπεραποστάσεων. Μια σχετικά καινούργια κατηγορία, ιδιαίτερα στη χώρα μας που ορίζεται όταν ένας αθλητής κάνει μια απόσταση μεγαλύτερη από εκείνη του κλασικού Μαραθωνίου, 42χλμ.

Οι δρομείς υπεραποστάσεων ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους δρομείς. Αρχικά  έρευνες δείχνουν πως είναι προς το παρόν τουλάχιστον στο μεγαλύτερο ποσοστό τους άντρες. Επίσης στο μεγαλύτερο ποσοστό τους 41,1% έχουν ανώτερο επίπεδο μόρφωσης – μεταπτυχιακό με το πτυχίο bachelor να ακολουθεί με ποσοστό 33,9%. Η έρευνα ήθελε να αναδείξει αν οι δρομείς υπεραποστάσεων έχουν πιο πολύ ψυχική ανθεκτικότητα και αυτό-αποτελεσματικότητα. Κατέληξε πως οι δύο έννοιες είναι αλληλένδετες μεταξύ τους. Οι δρομείς υπεραποστάσεων είναι πιο ανθεκτικοί στον πόνο, χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη ψυχική ηρεμία, έχουν πείσμα και τρέχουν περισσότερο για την χαρά του αγώνα παρά για το αποτέλεσμα. Παρ’ όλ’ αυτά η έρευνα κατέληξε πως αυτά τα χαρακτηριστικά δεν συνδέονται με τις καλύτερες αποδόσεις ανάμεσα στους δρομείς υπεραποστάσεων, Brace, Kendall & Lovel, (2020). Η Reynolds, (2020) στο άρθρο της «Πως οι δρομείς υπεραποστάσεων είναι διαφορετικοί από εμάς τους υπόλοιπους» προσθέτει πως οι δρομείς αυτοί είναι περισσότερο ελαστικοί και συμφωνεί με την παραπάνω έρευνα λέγοντας πως «οι δρομείς υπεραποστάσεων χρησιμοποιούν την θετική επανεκτίμηση κατά τη ρύθμιση των συναισθημάτων τους. Με άλλα λόγια είναι σε θέση να αναδιαμορφώσουν μια κατάσταση επανεξετάζοντας την από μια θετική οπτική γωνία».

Όσον αφορά την εξέλιξη των υπεραποστάσεων κοιτάξαμε την έρευνα των Ronto, & Nikolova, (2021), η οποία ανέλυσε υπεραποστάσεις 23 χρόνων και πάνω από 5.010.730 αποτελέσματα από 15.451 αγώνες υπεραποστάσεων για να μας δείξει πως οι γυναίκες δρομείς υπεραποστάσεων είναι πιο γρήγορες από τους άντρες δρομείς, τα τελευταία χρόνια η συμμετοχή στους αγώνες υπεραποστάσεων έχει αυξηθεί κατά 1676%, περισσότεροι δρομείς υπεραποστάσεων αγωνίζονται σε περισσότερα δρομικά δρώμενα, είναι πρώτη φορά που συμμετέχουν τόσες πολλές γυναίκες, οι δρομείς υπεραποστάσεων είναι σήμερα πιο αργοί απ’ ότι παλιότερα, οι δρομείς ανεβάζουν την ταχύτητά τους στους πρώτους τους 20 αγώνες υπεραπόστασης, οι πιο γρήγοροι δρομείς υπεραποστάσεων έρχονται από Νότια Αφρική, Σουηδία και Γερμανία, πολλοί δρομείς υπεραποστάσεων ταξιδεύουν μακριά για τους αγώνες τους, για κάθε ηλικιακή κατηγορία οι δρομείς υπεραποστάσεων έχουν καλύτερη μέση ταχύτητα από τους υπόλοιπους δρομείς, παρ’ όλ’ αυτά όλες οι ηλικιακές κατηγορίες υπεραποστάσεων έχουν περίπου την ίδια μέση ταχύτητα, οι δρομείς υπεραποστάσεων είναι πιο αφοσιωμένοι στους στόχους τους.

Σε μια έρευνα (2020) που έγινε από τους Janssen et al., όπου μελέτησαν και κατανόησαν τους διαφορετικούς τύπους ψυχαγωγικών δρομέων και πως χρησιμοποιούν την τεχνολογία που σχετίζεται με το τρέξιμο έχοντας 3723 συμμετέχοντες για να κατανοήσουν καλύτερα τα αποτελέσματα κατέληξαν πως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα είδη τεχνολογίας που χρησιμοποιούνται, ανάλογα με το τι είδους δρομέας είναι ο αθλητής (χαλαροί, ανταγωνιστικοί-κοινωνικοί, ανταγωνιστικοί-μοναχικοί, αφοσιωμένοι δρομείς). Η διαφορετικότητα αυτή είναι χρήσιμη όμως σε όσους ασχολούνται συνολικά με το τρέξιμο όπως οι γιατροί, φυσιοθεραπευτές και προπονητές των αθλητών διότι τους βοηθάει σε συγκεκριμένα θέματα που ο αθλητής μπορεί να παρουσιάζει μια άνοδο ή κάθοδο.

Τέλος η έρευνα των Knapp, Reimers & Reimers για το περιοδικό Κλινικής Ιατρικής μας βοήθησε να καταλάβουμε καλύτερα την χρησιμότητα των πρωινών παλμών (κατάσταση ηρεμίας) σε σχέση με την υπερπροπόνηση, την άθληση, την κούραση καθώς και την θνησιμότητα. Σε συνδυασμό με το βιβλίο του Koerner, “Field Guide to Ultrarunning” (2014) αυτό μας έγινε αρκετά κατανοητό, ουσιαστικά για το πότε το σώμα μας χρειάζεται ανάπαυση.

  1.  Διατύπωση του προβλήματος

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι η ανάπτυξη της τεχνολογίας που σχετίζεται με τον αθλητή και τις επιδόσεις του εξελίσσεται ταχύτατα τα τελευταία χρόνια. Επίσης ότι αυξάνεται σημαντικά ο πληθυσμός των συμμετεχόντων ατόμων, ανδρών και γυναικών, σε υπερμαραθώνιους αγώνες. Όμως από επιστημονικής πλευράς δεν έχουν γίνει πολλές έρευνες διεθνώς και στη χώρα μας σχετικά με την επίδραση της τεχνολογίας στην απόδοση των αθλητών υπερμαραθώνιων αποστάσεων.

Κάποιοι αθλητές μεγάλων αποστάσεων, όπως το Σπάρταθλον, 246 χλμ, δεν τα πήγαιναν καθόλου καλά με την τεχνολογία και βάση απόδοσης φαίνεται πως η απόδοση του επηρεάζεται αρνητικά ως έναν βαθμό. Άλλοι αθλητές στην αντίθετη άκρη δουλεύουν αποκλειστικά πάνω στην τεχνολογία και προσπαθούν να εξελίσσονται μέσω αυτής.

Η ιδέα της σύγχρονης εποχής είναι πάντοτε να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία για καλύτερα αποτελέσματα. Στην προκειμένη περίπτωση είναι ένα βήμα παραπάνω όταν με τη βοήθεια της τεχνολογίας μπορούμε να εξελιχθούμε προς το καλύτερο. Φυσικά τεχνολογία και gadgets δεν είναι μόνο τα ηλεκτρονικά μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας, αλλά τα παπούτσια, τα ρούχα, ακόμη και το τερραίν κάθε γηπέδου που προπονούμαστε. Η εξέλιξη της τεχνολογίας δεν έχει όρια και αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να εκμεταλλευτούμε προς όφελός μας.

Η εκπόνηση της συγκεκριμένης εργασίας θα συμβάλλει στην κατεύθυνση αυτή. Τα στοιχεία τα οποία θα αποκαλυφθούν και θα είναι χρήσιμα προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα για τις απόψεις των αθλητών υπεραποστάσεων σχετικά με τη χρήση της τεχνολογίας.

  1.  Σκοπός της έρευνας

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση των απόψεων των αθλητών υπεραποστάσεων όσον αφορά τη χρήση της τεχνολογίας στην προπόνηση και τον αγώνα.

  1.  Ερευνητικά ερωτήματα

Οι ερευνητικές υποθέσεις που θα διερευνηθούν από τη συγκεκριμένη έρευνα είναι:

  • Το φύλο σχετίζεται με τη  χρήση της τεχνολογίας;
  • H ηλικία του αθλητή/τριας σχετίζεται με τη χρήση της τεχνολογίας;
  • Οι αθλητές υπεραποστάσεων χρησιμοποιούν την τεχνολογία;
  • Οι πρωινοί παλμοί σχετίζονται με την απόδοση του αθλητή;
  • Πόσα χρόνια προετοιμασίας χρειάζονται για να συμμετέχει ένας αθλητής σε αγώνες;
  • Τα χρόνια που τρέχει ένα αθλητής σχετίζονται με τις παραμέτρους που επηρεάζουν τους παράγοντες της απόδοσης.
  1.  Λειτουργικοί ορισμοί

Αθλητής υπεραποστάσεων θεωρείται εκείνος που τρέχει έναν αγώνα μεγαλύτερο από έναν μαραθώνιο δρόμο, 42 χιλιομέτρων, π.χ. Σπάρταθλον, 246 χλμ ή ακόμη και σε αγώνες με περισσότερα χλμ.

Η τεχνολογία που χρησιμοποιείται από δρομείς υπεραποστάσεων είναι:

  • Παλμογράφος (καρδιοσυχνόμετρο, μετράει τους παλμούς της καρδιάς, την καρδιακή συχνότητα)
  • Ρολόι (με ίδιες ενδείξεις: καρδιακή συχνότητα, ρυθμός, απόσταση κ.ά.)
  • Ρυθμός (η ταχύτητα με την οποία τρέχει ο αθλητής. Μετράει τη στιγμιαία ταχύτητα – πόσο γρήγορα τρέχει ο αθλητής τη δεδομένη στιγμή, την μέση ταχύτητα – πόσο γρήγορα έτρεξε ή τρέχει ο αθλητής μέχρι εκείνη την ώρα, καθώς και την ταχύτητα του κάθε γύρου στις διαλειμματικές), Magness, (2014)
  • Πλατφόρμα τρεξίματοςστατιστικών (strava, runkeeper, mapmyrun, runtastic κλπ)
  • Τιμή VO2max (η μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου. Μας δείχνει την ικανότητα μας να καταναλώνουμε οξυγόνο όταν εκτελούμε μια άσκηση μεγάλης διάρκειας όπως το τρέξιμο. Όσο αυξάνεται η ένταση και η διάρκεια της άσκησης, τόσο αυξάνεται και η κατανάλωση του οξυγόνου), Anderson, (2013)
  • Watt (η μέτρηση της μυϊκής ισχύος). Η μυϊκή ισχύ είναι η δυνατότητα παραγωγής έργου, πόσο έργο παράγει ο αθλητής στη μονάδα του χρόνου. Όσο πιο γρήγορα τρέχουμε, τόσο μεγαλύτερη ισχύ παράγουμε. Allen & Coggan, (2010) & Friel, (2012).
  • Βήματα ανά λεπτό (ο αριθμός των διασκελισμών ή των βημάτων που εκτελεί ένας δρομέας ανά λεπτό, De Ruiter, Van Daal & Van Dieen, (2020). Ο αριθμός των επαφών του ενός ποδιού με το έδαφος στη μονάδα του χρόνου. Όταν αναφερόμαστε σε βήματα ο αριθμός αυτός διπλασιάζεται. Υπολογίζεται: Ταχύτητα=Μήκος Διασκελισμού x Συχνότητα Διασκελισμού. Ο Daniels (2013), στο βιβλίο του «Daniel’s Running Formula» προτείνει μια μέση συχνότητα κοντά στους 90 διασκελισμούς ανά λεπτό – 180 βήματα, σχεδόν για κάθε ταχύτητα. Tο ίδιο προτείνουν και οι Heiderscheit, Chumanov, Michalski, Wille & Ryan στο άρθρο τους στο περιοδικό «Ιατρική και επιστήμη στον αθλητισμό και την άθληση» (2011)
  • Θερμίδες (μονάδα μέτρησης ενέργειας. Ως θερμίδα ορίζεται η ενέργεια που αποδίδει με τη μορφή θερμότητας μια θρεπτική ουσία στον οργανισμό, χωρίς να υπολογίζεται η ενέργεια που απαιτείται για τον μεταβολισμό ή απορρόφησή της), Noakes, (1985)
  • Προγραμματισμός προπόνησης (προγραμματίζεις στο ρολόι σου ακριβώς την προπόνηση που πρέπει να ακολουθήσεις. Έτσι κατά τη διάρκεια της δεν έχεις το άγχος του ρυθμού μιας και χτυπάει το κουδουνάκι του ρολογιού υπενθυμίζοντας σου όχι μόνο με τι ταχύτητα πρέπει να τρέχεις, αλλά και τι απόσταση πρέπει να διανύσεις), Koop, (2016)
  • Κατάδειξη δρομολογίων (πολλοί αθλητές ανεβάζουν κάποιες διαδρομές στις πλατφόρμες που χρησιμοποιούν ή μόνο στα ρολόγια τους. Έτσι στην επόμενη προπόνηση τους μπορούν να ακολουθήσουν την ίδια διαδρομή ή μια καινούργια που κάποιος άλλος έχει προτείνει χωρίς τον φόβο να χάσουν το δρόμο τους)
  • Πρωινοί παλμοί (δείχνουν που βρισκόμαστε σε κατάσταση ηρεμίας. Οι πιο χαμηλοί παλμοί δείχνουν έναν πιο ξεκούραστο και πιο καλά προπονημένο αθλητή. Μια μικρή απόκλιση φυσικά 5-6 παλμών δεν είναι ανησυχητικό. Είναι ο καθρέφτης της φυσικής μας κατάστασης), Koerner, (2014)
  • Ιατρικός έλεγχος (η πρόληψη και ο συχνός ιατρικός έλεγχος των αθλητών είναι απαραίτητος. Ιδιαίτερα εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό παθήσεων της καρδιάς, διαταραχών του μεταβολισμού των λιποπρωτεϊνών, υπέρτασης, ο έλεγχος θα πρέπει να είναι πιο εκτενής και συχνός), Van Belle, Fisher, Heagerty & Lumley, (2004)
  1.  Οριοθετήσεις-περιορισμοί

Θα εξετάσουμε συγκεκριμένα τους δρομείς υπεραποστάσεων έπειτα από δύο αγώνες που διεξήχθησαν ταυτόχρονα, ο ένας 140χλμ «Ο Δρόμος των Αθανάτων» και ο άλλος 80χλμ «Ο Δρόμος του Βασιλιά Λεωνίδα» τον περασμένο Οκτώβριο. Ο πρώτος αγώνας ξεκίνησε από την Τρίπολη, πέρασε από Σπάρτη και Μυστρά για να καταλήξει στην Καλαμάτα, ενώ ο δεύτερος ξεκίνησε από την Τρίπολη και κατέληξε στη Σπάρτη. Στον αγώνα συμμετείχαν περίπου 200 δρομείς, 100 δρομείς σε κάθε αγώνα, θεωρητικά μικρός αριθμός συμμετεχόντων λόγω της κατάστασης με τον Covid-19, και τα υγειονομικά μέτρα που έπρεπε να ληφθούν και οι απαντήσεις μας προέρχονται από τερματίσαντες και μη τερματίσαντες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

  • ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Μερικοί από τους παράγοντες που συμβάλλουν φυσικά στη χρήση της τεχνολογίας ανάμεσα στου αθλητές υπεραποστάσεων είναι η ηλικία, το φύλο, οι γνώσεις ως προς το αντικείμενο που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί και η γενική αντίληψη και κατανόηση της θετικής ή αρνητικής επίπτωσης που μπορεί να έχει η χρήση της τεχνολογίας, μερικές φορές ακόμη και της υψηλής τεχνολογίας στην εξέλιξη του κάθε δρομέα.

Οι υπεραποστάσεις χαρακτηρίζονται μεγαλύτερες φυσικά από ένα μαραθώνιο 42,195μ. Κάθε αθλητής υπεραποστάσεων ξεκινάει με μικρά και σταθερά βήματα και συνήθως χρειάζονται 1-3 χρόνια ή 4-6 προετοιμασίας πριν τη συμμετοχή τους στον πρώτο τους αγώνα υπεραπόστασης, όπως θα δούμε στην έρευνα μας με ποσοστά 50,5% και 31,2% αντίστοιχα. Ο αθλητής επιλέγει αν ο αγώνας υπεραπόστασης που θα τρέξει είναι αγώνας δρόμου ή βουνού και κάνει την επιλογή αυτή κυρίως λόγω της απόστασης του εκάστοτε αγώνα, με ποσοστό 50% ή την ομορφιά του τοπίου με ποσοστό 34,6% ή με βάση την ιστορικότητά του με ποσοστό 28,8% ή ακόμη και από προτάσεις άλλων συναθλητών με ποσοστό 23,1% ή κάτι άλλο. Ένα από τα χαρακτηριστικά των υπεραποστάσεων είναι οι εναλλαγές του τοπίου, οι υψομετρικές διαφορές καθώς και οι εναλλαγές τις θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του ίδιου αγώνα. Ένας αθλητής μπορεί να ξεκινήσει τον αγώνα του με ζέστη το πρωί, αλλά κατά τη διάρκεια της νύχτας (ανάλογα την απόσταση του αγώνα, όπως έγινε στη δική μας έρευνα που οι αθλητές  των 142χλμ. ξεκίνησαν το μεσημέρι και κατά τη διάρκεια της νύχτας βρίσκονταν να ανεβαίνουν τον Ταϋγετο προς Καλαμάτα), έτσι λοιπόν η θερμοκρασία αλλάζει και ο κάθε αθλητής πρέπει να προσαρμοστεί στις καινούργιες συνθήκες. Το ίδιο συμβαίνει κι όταν βρέξει κι έπειτα βγει ο ήλιος, όπου ο αθλητής θα πρέπει να αλλάξει ρούχα προς αποφυγήν υποθερμίας.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση ενός αθλητή σε έναν αγώνα υπεραπόστασης είναι πάρα πολλοί. Από την έρευνα μας είδαμε πως κατά τη διάρκεια του αγώνα οι αθλητές αντιμετώπισαν αρκετά προβλήματα με μεγαλύτερα ποσοστά τους μυϊκούς πόνους, 36,5%, φουσκάλες, 20,2%, στομαχικά, 17,3%, αν ο αγώνας διαρκεί και νύχτα η υπνηλία παίζει έναν μεγάλο ρόλο στα υπάρχοντα ή μη προβλήματα, 12,5%, και το κάτι άλλο να κερδίζει ένα ικανοποιητικά μεγάλο ποσοστό, 21,2%. Αυτό μπορεί να σημαίνει πολλά. Αν κάποιος αθλητής δεν βασίστηκε στη χρήση της τεχνολογίας μπορεί αυτό να του στέρησε το κάτι παραπάνω στην απόδοση του. Το 13,5% των ερωτηθέντων μας απάντησε πως χρησιμοποίησε παλμογράφο κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αυτό από μόνο του είναι ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό. Μπορούμε να λάβουμε υπόψιν μας πως το ρολόι μας δείχνει τους παλμούς, αλλά αυτό δεν είναι απόλυτα ακριβές όσο ο ίδιος ο παλμογράφος, επομένως δεν μπορούμε να επαναπαυθούμε στις δάφνες μας και να «πιστέψουμε» το ρολόι από μόνο του για τη μέτρηση των καρδιακών παλμών, μιας και κάποιοι δεν το φοράμε αρκετά σφιχτά ώστε να μετράει με ακρίβεια τους παλμούς μας.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν αρκετές έρευνες ώστε να βγάλουμε σαφή συμπεράσματα για τη χρήση της τεχνολογίας από δρομείς υπεραποστάσεων. Γενικότερα οι αθλητές είτε δείχνουν φόβο απέναντι στις καινούργιες τεχνολογίες είτε τις αποδέχονται εγκάρδια. Η έρευνά μας όπου οι περισσότεροι δρομείς μας είχαν τρέξει 1-3 αγώνες υπεραπόστασης με ποσοστό 30,3% ακολουθούμενο από ένα ποσοστό 26,6% εκείνων που είχαν στο ενεργητικό τους περισσότερους από 13 αγώνες ήταν συντριπτικό το ποσοστό εκείνων που χρησιμοποίησαν ένα τουλάχιστον είδος τεχνολογίας, συνήθως το ρολόι τους, με ποσοστό 73,4%. Αυτό σημαίνει κατά κάποιον τρόπο πως οι περισσότεροι δρομείς βασίζονται στην τεχνολογία κοιτάζοντας το ρολόι τους κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και το χρησιμοποιούν στους αγώνες τους. Παρ’ όλ’ αυτά εκεί στηρίζονται κυρίως στην αντιληπτή τους προσπάθεια (48,6%) και όχι σε κάποιο gadget. Σαν ιδέα όμως η χρήση της τεχνολογίας είναι απαραίτητη κι όπως θα δείξουμε παρακάτω στην έρευνα μας ο δρομέας την έχει ανάγκη.

Σε μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τον Kuru, (2016) και αφορά την «Εξερεύνηση εμπειρίας των δρομέων με την αθλητική τεχνολογία παρακολούθησης», συμμετείχαν 30 αθλητές, 14 γυναίκες και 16 άντρες και είδαμε πως όσο περισσότερο εξελίσσονταν οι αθλητές τόσο περισσότερο κατέφευγαν στη χρήση της τεχνολογίας. Αρχικός τους στόχος ήταν ο τερματισμός κι έτσι δεν έδειχναν ιδιαίτερη προσοχή στα σχεδιαγράμματα, τα gadgets και τη σημασία της τεχνολογίας στην καλυτέρευση των προσωπικών τους ρεκόρ, αλλά όσο ο κάθε δρομέας ανέβαινε επίπεδο και οι χρόνοι του μειώνονταν τόσο περισσότερο ασχολούνταν με την τεχνολογία που χρησιμοποιούσε ή όχι ή άρχιζε πλέον να κοιτάζει τις ενδείξεις και τα αποτελέσματα .

Μια άλλη παλιότερη έρευνα του Chau, (1996) ασχολήθηκε με την «Εμπειρική αξιολόγηση μιας τροποποιημένης τεχνολογίας και το μοντέλο αποδοχής» ανέλυε τον βαθμό στον οποίο ένα άτομο πιστεύει ότι χρησιμοποιώντας μια συγκεκριμένη τεχνολογία θα βελτιώσει την απόδοση του, καθώς και τον βαθμό στον οποίο ένα άτομο πιστεύει ότι χρησιμοποιώντας μια συγκεκριμένη τεχνολογία δεν θα χρειαστεί να καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια. Η έρευνα κατέληξε πως όσο πιο εύκολη είναι η καινούργια τεχνολογία για τον αθλητή στη χρήση της τόσο πιο εύκολο είναι να την χρησιμοποιήσει. Η πολυπλοκότητα δεν βοηθούσε στη χρήση, διότι ο αθλητής είχε περισσότερα άγχη όταν έτρεχε λόγω της μη γνώσης χρήσης τεχνολογίας παρά για το τρέξιμο, την προπόνηση και τον επικείμενο αγώνα.

Σύμφωνα με το Jang Yul (2014) και τη διατριβή του πάνω στους «Καθοριστικούς παράγοντες που προτίθενται να υιοθετήσουν κινητές εφαρμογές για την φυσική τους κατάσταση: Μια εκτεταμένη τεχνολογία όσο αφορά την αποδοχή της»  απέδειξε πως οι αθλητές αποδέχονταν τις καινούργιες τεχνολογίες και καταλάβαιναν τη χρησιμότητα τους ως προς την εξέλιξη των δρομέων και τη βοήθεια που οι νέες τεχνολογίες τους παρείχαν.

O Roebuck, (2018) από το Monash University στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, ασχολήθηκε με τους συνεργάτες τους εκτεταμένα πάνω στην ψυχολογία των αθλητών υπεραποστάσεων. Έχοντας 20 δρομείς υπεραποστάσεων και 20 μη δρομείς, ηλικίας 18 με 70, οι οποίοι πριν μπουν στην έρευνα απάντησαν σε τέσσερα διαφορετικά ερωτηματολόγια, σε διάφορα πεδία, ξεκινώντας από τις δρομικές τους συνήθειες και εμπειρίες, συνεχίζοντας στο αν μπορούν να ανταποκριθούν καλά στις δυσκολίες και τον βαθμό στρεσαρίσματος τους. Η έρευνα κατέληξε πως οι δρομείς υπεραποστάσεων ήταν πιο ελαστικοί στις αντιδράσεις τους και κατ’ επέκταση στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών από τους μη δρομείς.

Σε ένα άρθρο του ο Rocherolle, (2017) ασχολήθηκε με το αν οι αθλητές υπεραποστάσεων «κυνηγούν» κατά κάποιο τρόπο τις νέες τεχνολογίες, καταλήγοντας πως τις τρεις τελευταίες δεκαετίες η τεχνολογία έχει εξελιχθεί τόσο πολύ που είναι πιο εύκολο για τους αθλητές υπεραποστάσεων να ασχοληθούν με τις συγκεκριμένες αποστάσεις. 

Ο Fouché (2017) στο βιβλίο του “Game Changer – The Technoscientific Revolution in Sports” υποστηρίζει πως η φράση από το αγγλικό βιβλίο με ήρωα τον Μεγάλο Μπόφο «ο άνθρωπος είναι πολύ πιο σημαντικός από τις μηχανές» πηγάζει από ανησυχίες για τα ανεξέλεγκτα άγνωστα και φυσικά δεν ισχύει, Dickens, (1973).

Η ομάδα της Αναγέννησης και Προόδου που χρηματοδοτείται από το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος το 2019 αναφέρθηκε στην υψηλή τεχνολογία στην υπηρεσία του αθλητή. Η ομάδα υποστηρίζει ακράδαντα πως οι νέες τεχνολογίες μόνο βοήθεια μπορούν να δώσουν στον αθλητή. Ο φορητός τεχνολογικός εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των βιομετρικών δεδομένων του αθλητή με όλες τις λεπτομέρειες που μας δίνει παρακολούθηση καρδιακής συχνότητας, ύπνου, διασκελισμού, ρυθμού, ταχύτητα, επιτάχυνση, ροπή, δύναμη επαφής κι ακόμη περισσότερα παρέχουν την ένδειξη πότε ο αθλητής πρέπει να καταβάλει περισσότερη προσπάθεια ή να ξεκουραστεί. Το γεγονός συνεχίζει η ομάδα πως διαρκώς παρουσιάζονται νέες καινοτόμες εφαρμογές είναι μια ικανοποιητική εξέλιξη που μπορεί να εξελίξει τον κάθε αθλητή προς το καλύτερο, Αναγέννηση και Πρόοδος , (2019).

Ο Koerner, στο βιβλίο του “Field Guide to Ultrarunning” (2014) αναφέρεται στην χρήση της τεχνολογίας σε σχέση με τους πρωινούς παλμούς και την υπερπροπόνηση. Συγκεκριμένα προτείνει στους αθλητές να μετρούν τους πρωινούς τους παλμούς ενώ βρίσκονται ακόμη ξαπλωμένοι. Οι παλμοί αυτοί προσφέρουν μία βάση στη μέτρηση του αν είναι ή όχι ο αθλητής κουρασμένος. «Ένας μέσος όρος παλμών υψηλότερος από τον κανονικό είναι ένα σημάδι για να τραβήξεις το πόδι σου από το γκάζι. Όταν οι παλμοί ηρεμίας επιστρέφουν στο κανονικό, είσαι σίγουρος και μπορείς να επιστρέψεις». ένα από τα σημάδια της υπερπροπόνησης είναι οι πρωινοί παλμοί. Αν είναι υψηλότεροι από το φυσιολογικό τότε ο αθλητής θα πρέπει οπωσδήποτε να σταματήσει ή να χαλαρώσει την προπόνηση μέχρι να επανέλθουν στα φυσιολογικά επίπεδα. Οι πρωινοί παλμοί μας δείχνουν πόσο ξεκούραστοι και ταυτόχρονα πόσο καλή φυσική κατάσταση έχουμε. Όσο χαμηλότεροι είναι τόσο καλύτερα τα αποτελέσματα. Το συγκεκριμένο στοιχείο φαίνεται πιο εύκολα στο ρολόι που χρησιμοποιούμε για τις προπονήσεις και τους αγώνες. Επίσης στην έρευνα των Knapp, Guido, Reimers, Anne Kerstin και Reimers, Carl-Detlev (2018) του περιοδικού Κλινικής Ιατρικής που αφορά τις «Επιδράσεις της άσκησης στον καρδιακό ρυθμό σε ηρεμία. Μια συστηματική ανασκόπηση και μετά-ανάλυση επεμβατικών μελετών» συμπέραναν πως η άσκηση μειώνει τον καρδιακό ρυθμό σε ηρεμία και πως αυτή η κατάσταση συμβάλλει στη μείωση του βαθμού θνησιμότητας λόγω της τακτικής (συχνής) άσκησης.

Στο βιβλίο του ο Burke, (1998), τονίζει πόσο σημαντικό είναι για έναν αθλητή να μετράει τους παλμούς της καρδιάς του κατά τη διάρκεια της ημέρας, των προπονήσεων και των αγώνων. Συγκεκριμένα υποστηρίζει πως «ελέγχοντας τους καρδιακούς παλμούς σας είναι σαν να έχετε έναν δικό σας προπονητή κάθε μέρα, όλη μέρα». Η καρδιά είναι το βασικό όργανο που μας δείχνει αν μπορούμε ή όχι να ασχοληθούμε για αρχή με τον αθλητισμό κι έπειτα πως μπορούμε να εξελιχθούμε σε αυτό. Ελέγχοντας την κάθε καρδιά του αθλητή ξεχωριστά φυσικά βγάζουμε το κατάλληλο φορτίο για τον καθένα. Η καρδιά είναι εκείνη που ουσιαστικά λέει πόσο δυνατά ή όχι μπορεί να προπονηθεί ο κάθε αθλητής κι εκείνη που δείχνει τα πρώτα σημάδια κόπωσης. Μια έρευνα των Lee, Rippe & Wilkinson (1995), πρότεινε πως «απλά παρακολουθώντας και μετρώντας τους χτύπους της καρδιάς σας για 10 λεπτά, είναι σαν να κάνεις διαλογισμό, χωρίς διαλογισμό». Τα τρία στοιχεία που χρειάζεται ένας αθλητής κι ένας προπονητής ώστε να δημιουργήσουν ένα προπονητικό πλάνο είτε για αγώνα είτε για απλή άσκηση είναι η συχνότητα, η διάρκεια και η ένταση. Ενώ τα δύο πρώτα είναι εύκολο να μετρηθούν, το τρίτο είναι λίγο απατηλό. Όμως ο παλμογράφος είναι αυτός που βοηθάει και μας δίνει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να προσαρμόσουμε την κατάλληλη ένταση στις προπονήσεις μας. 

Όμως δεν είναι μόνο οι παλμοί που μπορούν να βοηθήσουν έναν αθλητή υπεραποστάσεων να εξελιχθεί προς το καλύτερο και να καταρρίψει τους χρόνους που εκείνος επιθυμεί. Όπως προ είπαμε το ρολόι από μόνο του μας δείχνει πάρα πολλές ενδείξεις που ένας δρομέας και ο προπονητής του, αν υπάρχει, πρέπει να λάβουν υπόψιν τους ώστε να καταφέρουν καλύτερα αποτελέσματα. Ο Koop, (2016) μας κάνει σαφές πως ο ίδιος ως προπονητής έχει μελετήσει και αναλύσει αμέτρητα δεδομένα αθλητών του και όχι μόνο. Θεωρεί πως όταν ένας αθλητής καταγράφει και καταχωρεί τις προπονήσεις του σε μια ηλεκτρονική πλατφόρμα όπως το Strava ή το Trainingpeaks για παράδειγμα μπορεί να δει και να αντιληφθεί καλύτερα τόσο τις προπονήσεις του, όσο και την εξέλιξη του στο συγκεκριμένο άθλημα, συγκρίνοντας προπονήσεις, αναλύοντας παλμούς, ταχύτητες, βήματα ανά λεπτό, δύναμη και όχι μόνο. Ο Koop πιστεύει πως όταν συγκρίνεις τον φόρτο προπόνησης με τη δύναμη κάθε προπόνησης καθώς και τον όγκο τους τότε μπορείς να καταλάβεις καλύτερα έναν αθλητή όσον αφορά την κούραση και την ξεκούραση που χρειάζεται κάθε φορά. Καταλαβαίνοντας το στρες που βιώνει ο αθλητής μέσα από τις καταγεγραμμένες προπονήσεις του τότε μόνο μπορείς να τον κάνεις καλύτερο, διότι τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους κι έχουν αθλητής και προπονητής πιο ξεκάθαρη εικόνα του τι συμβαίνει.

Ο Koerner, (2014), προτείνει ακόμη και τη χρήση της τεχνολογίας για οποιοδήποτε θέμα μπορεί να αντιμετωπίσει ένας αθλητής όπως οι φουσκάλες, όπου προτείνει συνεχώς να παρακολουθήσει ο αθλητής βίντεο στο διαδίκτυο ώστε όχι μόνο να βρει το πρόβλημα του, αλλά να μάθει και πως να το λύνει ο ίδιος μόνος του τόσο κατά τη διάρκεια της προπόνησης όσο και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Διότι δεν έχουν όλοι οι αθλητές έναν προπονητή ώστε να καταφεύγουν κάποιοι θα πρέπει να βρουν λύσεις μόνοι τους.

Η εξέλιξη της τεχνολογίας σε όλους τους τομείς πλέον είναι αδιαμφησβήτητη. Η ιατρική η ανάλυση ακόμη και των μιτοχονδρίων ανάμεσα σε κάθε είδος αθλητή μας βοηθάει να καταλάβουμε καλύτερα  τι μπορεί ο κάθε αθλητής να καταφέρει μακροπρόθεσμα. Στο βιβλίο του ο Noakes, (1985), αναλύει ακόμη τις σκελετικές μυϊκές ίνες ανάμεσα σε αθλητές για να καταλάβει καλύτερα τι κάνει τον έναν αθλητή καλύτερο από τον άλλο και τι ίσως μπορεί να διορθώσει ο ένας για να καλυτερεύσει τους δικούς του χρόνους. Φυσικά οι απόψεις διίστανται ακόμη και σήμερα στο αν το μέρος καταγωγής κάθε αθλητή παίζει μείζονα ρόλο στην αθλητική του εξέλιξη.

Στα παρακάτω κεφάλαια θα δούμε πως οι νέοι αθλητές χρησιμοποιούν περισσότερο την τεχνολογία καθώς και οι πιο έμπειροι. Ο καθένας για τη δική του προσωπική συνέπεια θα μπορούσαμε να πούμε. Οι μεν άπειροι αθλητές επιθυμούν να ελέγχουν την κάθε τους κίνηση είτε από φόβο είτε από άγχος και θέλουν να ξέρουν ακριβώς σε τι φάση είναι κάθε στιγμή της προπόνησης και του αγώνα, ενώ από την άλλη οι άπειροι αθλητές επιθυμούν να καλυτερεύσουν τις επιδόσεις τους και γνωρίζουν πως αυτό θα γίνει με την χρήση της τεχνολογίας, αν την εκμεταλλευτούν και κάνουν τη γνώση της δική τους.

Θετικό στους αγώνες υπεραπόστασης σε κάθε γωνιά της γης θα λέγαμε πλέον είναι η ευκολία του να βρεις έναν τέτοιο αγώνα. Πλέον ίσως δεν χρειάζεται καν να ταξιδέψεις σε γειτονικό χωριό, πόσο μάλλον σε άλλη χώρα. Αυτό είναι καλό από πολλές απόψεις. Κατ’ αρχάς ο αθλητής απομυζάει τα οφέλη του να προπονείται στην ίδια την διαδρομή του αγώνα, κάτι το οποίο τον βοηθάει πολύ περισσότερο στην απόδοσή του κατά τη διάρκεια του αγώνα. Έπειτα είναι πολύ ξεκούραστο για τον αθλητή να μην χρειάζεται να ταξιδέψει για να φτάσει στον προορισμό του αγώνα. άλλος ένας λόγος είναι πως ο αθλητής νιώθει οικεία στο περιβάλλον που τρέχει είτε γιατί ξέρει τα «λημέρια» είτε γιατί γνωρίζει τους ανθρώπους που συναντάει τόσο στους δρόμους όσο και στους σταθμούς του αγώνα. Αυτό είναι εξίσου αναζωογονητικό για τους δρομείς, της ομάδες υποστήριξης, αλλά και τους κατοίκους της διαδρομής.

Υπάρχουν πολλά οφέλη που προκύπτουν για τις τοπικές κοινωνίες από τους αγώνες αυτούς. Για παράδειγμα ο Δρόμος των Αθανάτων, 142 χιλιομέτρων, από τον οποίο πήραμε τις απαντήσεις των ερωτηματολογίων έχει συνολικά 28 σταθμούς ανεφοδιασμού. Από αυτούς τους 28, οι 19 περνάνε μέσα από χωριά ενώ οι 4 υπάρχουν είτε σε βενζινάδικα είτε σε κάποιο προαύλιο κάποιας κοντινής εκκλησίας. Μιλάμε λοιπόν για μόνο 5 σταθμούς, οι οποίοι βρίσκονται επί του δρόμου και προσφέρουν ουσιαστικά μόνο υγρά στους αθλητές. Έτσι λοιπόν οι τοπικές κοινωνίες γίνονται γνωστές, ακόμη περισσότερο τα πιο απομακρυσμένα χωριά, τα οποία ίσως να μην γίνονταν γνωστά στο πιο ευρύ κοινό με διαφορετικό τρόπο, επειδή δεν είναι ιστορικής σημασίας. Οι διαδρομές αυτές προσφέρουν στον εκάστοτε συμμετέχοντα, δρομέα, ομάδα υποστήριξης, θεατή, οργανωτική επιτροπή αγώνα τον πλούτο της φυσικής ομορφιάς τους, καθώς και τον πιο παραδοσιακό τρόπο ζωής. Από την άλλη οι τοπικές κοινωνίες, οι οποίες έχουν πολλά να προσφέρουν σε όλους εμάς κάνουν πιο γνωστά τα τοπικά προϊόντα τους. Κατά τη διάρκεια του αγώνα τα προσφέρουν απλόχερα σε όλους μας, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που μια ομάδα υποστήριξης θα αγοράσει τα προϊόντα των τοπικών παραγωγών για να ενισχύσει το χωριό και να δείξει την ευγνωμοσύνη της για όσα το χωριό από τη μεριά του προσφέρει στους αθλητές του αγώνα. Τα οικονομικά οφέλη είναι πολλά, γι’ αυτό όλο και περισσότεροι αγώνες γίνονται σε χωριά της χώρας μας που επιθυμούν οι αγώνες αυτοί να διεξαχθούν ή τουλάχιστον να περάσουν από τα μέρη τους.

Σύμφωνα με τον Παπανίκο (2015), κάθε είδους δραστηριότητες, πολιτιστικές, πολιτικές και κρατικές, καλλιτεχνικές, επιχειρηματικές και εμπορικές, αθλητικές και βιωτικές, σκοπεύουν να προσελκύσουν περισσότερους τουρίστες. «Όσο καλύτερος είναι ο διοργανωτής, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να προσελκύσει κόσμο από το εσωτερικό, αλλά κι από το εξωτερικό». Ο καθηγητής αναλύει πως από τις ενδεχόμενες εκδηλώσεις ξεκινάει ένα «κύμα» που παρασέρνει όλους τους υπόλοιπους. Εν ολίγοις οι τοπικές υποδομές γίνονται καλύτερες εν αναμονή των εκδηλώσεων κάτι που φυσικά ενισχύει την τοπική βιομηχανία και κατά συνέπεια αυξάνει την τοπική ζήτηση, όπως αναφέραμε στην προηγούμενη παράγραφο. Αν λοιπόν η τοπική εκδήλωση στεφτεί με επιτυχία τότε γίνεται αυτόματα πόλος έλξης και αρχή για τη δημιουργία ακόμη περισσότερων εκδηλώσεων στο μέλλον. 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ

  • ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
  •  Συμμετέχοντες

Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 109 αθλητές υπεραποστάσεων ηλικίας 18 έως 65 ετών, εκ των οποίων οι 96 ήταν άντρες και οι 13 γυναίκες, που πήραν μέρος στους αγώνες «Ο Δρόμος των Αθανάτων», 142χλμ – 58 αθλητές και «Ο Δρόμος του Βασιλιά Λεωνίδα», 80χλμ – 51 αθλητές.

  •  Ερευνητικό εργαλείο

Για τις ανάγκες της έρευνας κατασκευάστηκε ένα ερωτηματολόγιο 36 ερωτήσεων, όπου το πρώτο μέρος περιλάμβανε λεπτομέρειες για τον αγώνα και δημογραφικά στοιχεία, όπως σε ποιο αγώνα συμμετείχαν, αν τερμάτισαν, τι χρόνο έκαναν και συνέχιζε με το φύλο, την ηλικία. Το δεύτερο μέρος του ερωτηματολογίου περιείχε 13 ερωτήσεις κλειστού τύπου όπου ζητήθηκε να απαντήσουν οι αθλητές σε θέματα σχετικά με τη δρομική τους εμπειρία και τι προβλήματα είχαν να αντιμετωπίσουν μέσα στον αγώνα τους. Το τρίτο μέρος του ερωτηματολογίου περιλάμβανε 18 ερωτήσεις ήταν κλειστού τύπου οι οποίες στη σχέση των δρομέων με την τεχνολογία.

  •  Διαδικασία μέτρησης

Η επιλογή του δείγματος ήταν σκόπιμη και η χορήγηση ερωτηματολογίων έγινε ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας Google Docs. Το ερωτηματολόγιο εστάλη στους αθλητές μια βδομάδα μετά το πέρας των αγώνων έχοντας λάβει τις ηλεκτρονικές τους διευθύνσεις σε συνεννόηση με τη διοργανώτρια εταιρεία των αγώνων. Οι ερωτηθέντες αθλητές είχαν μια βδομάδα καιρό ώστε να απαντήσουν και να ολοκληρώσουν το ερωτηματολόγιο. Έγινε διαβεβαίωση για την τήρηση της ανωνυμίας των ερωτηματολογίων κι επίκληση να απαντήσουν με  ειλικρίνεια όλες τις ερωτήσεις. Μέσα σε αυτή τη βδομάδα καταφέραμε να συλλέξουμε 109 απαντήσεις από τους συνολικά 200 αθλητές που συμμετείχαν στον αγώνα και είχαμε στείλει την ηλεκτρονική πρόσκληση.

  •  Στατιστική ανάλυση

Η στατιστική ανάλυση έγινε με τη χρήση του Στατιστικού Πακέτου Κοινωνικών Επιστημών SPSS (IBM SPSS Statistics) και περιλάμβανε: παραγοντική ανάλυση του ερωτηματολογίου, ανάλυση συσχέτισης (Pearson r) των μεταβλητών μεταξύ τους και μη συσχετισμένο έλεγχο t (independent samples t-test) για την εξέταση τυχόν διαφορών στις μεταβλητές του ερωτηματολογίου με βάση το φύλο, την ηλικία και την εμπειρία και ανάλυση διακύμανσης (ANOVA) για την εξέταση της επίδρασης στους παράγοντες του ερωτηματολογίου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV

  • ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

4.1 Περιγραφικά στατιστικά

Στην έρευνα συμμετείχαν 109 αθλητές υπεραποστάσεων (Πίνακας 1) Οι 36 ερωτήσεις ήταν υποχρεωτικές, οπότε δε μας λείπει καμία απάντηση από τους συνολικά 109 ερωτηθέντες. Το ποσοστό μας είναι 100%, διότι μας απάντησαν όλες τις ερωτήσεις.

Πίνακας 1: Παρουσίαση δείγματος

 ΦΥΛΟΗΛΙΚΙΑΕΜΠΕΙΡΙΑ
NValid109109109
Missing000

Από το σύνολο τους οι 96 (88.1%) ήταν άντρες και οι 13 (11.9%) ήταν γυναίκες (Σχήμα 1).

Σχήμα 1: Το ποσοστό % ανδρών και γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα.

Στην έρευνά μας συμμετείχαν αθλητές απ’ όλες τις ηλικιακές κατηγορίες (Πίνακας 2 και Σχήμα 2). Παρατηρούμε πως οι περισσότεροι δρομείς ανήκουν στην ηλικιακή κατηγορία 41-50, 45,9%, κάτι που θα μας απασχολήσει και αργότερα στην έρευνά μας. Παρατηρούμε επίσης πως δεν αλλάζει κάτι στο έγκυρο και το αθροιστικό ποσοστό μιας και μας έχουν απαντήσει όλοι οι ερωτηθέντες σε όλες μας τις ερωτήσεις. Κάτι που πρέπει να παρατηρήσουμε επίσης, αν και υπάρχουν αθλητές απ’ όλες τις ηλικιακές κατηγορίες πως η δεύτερη κατηγορία με το υψηλότερο ποσοστό αθλητών που συμμετείχαν είναι οι 51-60, 26,6%).

Ηλικιακή ομάδαΣυχνότητα%
18-3065,5
31-402119,3
41-505045,9
51-602926,6
61+32,8
Σύνολο109100,0

Πίνακας 2: Συχνότητες και ποσοστά επί της % ανά ηλικιακή ομάδα.

Σχήμα 2: Ποσοστό συμμετεχόντων ανά ηλικιακή κατηγορία.

Στο Σχήμα 3 βλέπουμε πως από τους 109 αθλητές που ερωτήθηκαν οι 58 (53,2%) συμμετείχαν στα 140χλμ, ενώ οι 51 (46,8%) στα 80χλμ., Σχήμα 3.

Σχήμα 3

Σχήμα 3: Το ποσοστό % συμμετοχής σε κάθε αγώνα.

Από αυτούς οι 97 (89%) αθλητές τερμάτισαν ενώ οι 12 (11%) δεν τα κατάφεραν (Σχήμα 4).

Σχήμα 4: Το ποσοστό % ανδρών και γυναικών τερμάτισαν στους αγώνες.

Στην ερώτηση πόσα χρόνια τρέχουν οι δρομείς απάντησαν: Σε αγώνες από 1-3 έτη το 12% (14 δρομείς), για 4-6 έτη 28,4% (31 δρομείς), για 7-9 έτη 18,3% (20 δρομείς), για 10-12 έτη 15,6% (17 δρομείς) και πάνω από 13 έτη 24,8% (27 δρομείς). Οι περισσότεροι δρομείς συμμετείχαν σε αγώνες για 4-6 έτη 28,4% (31 αθλητές) ενώ ακολούθησαν με υψηλά ποσοστά για συμμετοχή πάνω από τα 13+ χρόνια, 24,8% (27 αθλητές) και για 7-9 έτη συμμετοχής  με ποσοστό 18,3% (20 αθλητές) (Πίνακας 3 και Σχήμα 5).

Πίνακας 3: Έτη που οι αθλητές τρέχουν

Έτη που τρέχουνΣυχνότητα%
1-31412,8
4-63128,4
7-92018,3
10-121715,6
13+2724,8
Σύνολο109100,0

Σχήμα 5: Έτη που οι αθλητές τρέχουν

Ο επόμενος πίνακας παρουσιάζει μετά από πόσα χρόνια δρομικής εμπειρίας συμμετείχε ο αθλητής στον πρώτο του αγώνα υπεραπόστασης (Πίνακας 4 και Σχήμα 6). Εδώ παρατηρούμε πως οι περισσότεροι δρομείς (50,5%) συμμετείχαν στον πρώτο τους αγώνα υπεραπόστασης έπειτα από 1-3 χρόνια δρομικής εμπειρίας, με τα 4-6 χρόνια να ακολουθούν με ποσοστό 31,2%. Φαίνεται ότι η δρομική εμπειρία είναι αντιστρόφως ανάλογη με το «μετά από πόσα χρόνια συμμετείχαν στον πρώτο τους αγώνα υπεραπόστασης».

Πίνακας 4: Έτη δρομικής εμπειρίας των αθλητών πριν τον πρώτο αγώνα.

Έτη συμμετοχήςΣυχνότητα%
1-35550,5
4-63431,2
7-998,3
10-1265,5
13+54,6
Σύνολο109100,0

Σχήμα 6: Ποσοστό αθλητών με δρομική εμπειρία.

Η  συγκεκριμένη ενότητα των ερωτήσεων έκλεινε με το πόσους αγώνες υπεραπόστασης έχετε τρέξει. Οι συμμετέχοντες σε 1-3 αγώνες ήταν περισσότεροι με ποσοστό 30,3%  (33 αθλητές) και να ακολουθούν οι 13+ με ποσοστό 26,6% (29 αθλητές) (Πίνακας 5 και Σχήμα 7).

Πίνακας 5: Συχνότητα συμμετοχής σε αγώνεςπου έχουν τρέξει οι συμμετέχοντες.

ΑγώνεςΣυχνότητα%
1-33330,3
4-62422,0
7-9109,2
10-121311,9
13+2926,6
Σύνολο109100,0

Σχήμα 7: Ποσοστό αγώνων που έχουν τρέξει οι συμμετέχοντες.

Στην επόμενη ερώτηση «Που στηρίχτηκε ο ρυθμός του αγώνα»; Το υψηλότερο ποσοστό 48,6% (53 αθλητές) απάντησε ότι στην αντιληπτή προσπάθεια (αίσθηση), βασίστηκε η στρατηγική τους στη διάρκεια του αγώνα (Πίνακας 6 και Σχήμα 8).

Πίνακας 6: Συχνότητα μέτρησης του ρυθμού του αγώνα

 Συχνότητα%
Ρυθμός (pace)3935,8
Παλμογράφος1311,9
Αντιληπτή προσπάθεια (αίσθηση)5348,6
Άλλο43,7
Σύνολο109100,0

Σχήμα 8: Ποσοστό στήριξης του ρυθμού στου αγώνα

Το επόμενο ερώτημα αφορούσε τους πρωινούς παλμούς τους. Στον Πίνακα 7 και Σχήμα 9 παρατηρούμε πως το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων, 85,3%, 93 αθλητές, δεν κοιτάζει καν τους πρωινούς παλμούς, ενώ το 14,7%, δηλαδή 16 αθλητές, ενδιαφέρονται για τους πρωινούς παλμούς τους, (Πίνακας 7 , Σχήμα 9).

Πίνακας 7: Συχνότητα μέτρησης πρωινών καρδιακών παλμών

 Συχνότητα%
Ναι1614,7
Όχι9385,3
Σύνολο109100,0

Σχήμα 9: Ποσοστό μέτρησης πρωινών καρδιακών παλμών

Στο ερώτημα σχετικά με τη χρήση gadget από τους αθλητές προέκυψαν τα στοιχεία: Οι περισσότεροι αθλητές χρησιμοποιούν ένα gadget σε ποσοστό 73,4% (80 αθλητές). Το 15,65% (17 αθλητές) δε χρησιμοποιεί κανένα gadget Πίνακας 8 και Σχήμα 10.

Πίνακας 8: Συχνότητα χρήσης gadget.

ΠοσότηταΣυχνότητα%
Κανένα1715,6
Ένα8073,4
Δύο1211,0
Σύνολο109100,0

Σχήμα 10: Ποσοστό αθλητών που χρησιμοποιεί gadget.

Στη συνέχεια έγινε έλεγχος κανονικότητας των κατανομών των μεταβλητών που σχετίζονται με την απόδοση των αθλητών. Οι τιμές που προέκυψαν στο Kolmogorov-Smirnov αλλά και στο Shapiro-Wilk έχουν p value < 01 γεγονός που απορρίπτει την H0 για κανονική κατανομή η οποία αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη διεξαγωγή του t-test και της απλή Ανάλυσης Διακύμανσης ANOVA, Πίνακας 9.

Πίνακας 9: τεστ κανονικότητας των κατανομών

Τεστ κανονικότητας
 Kolmogorov-SmirnovaShapiro-Wilk
StatisticdfSig.StatisticdfSig.
ΠΑΛΜΟΓΡΑΦΟΣ,223109,000,799109,000
ΡΟΛΟΪ_ΣΤΙΣ_ΠΡΟΠΟΝΗΣΕΙΣ,498109,000,392109,000
ΡΟΛΟΪ_ΣΤΟΝ_ΑΓΩΝΑ,498109,000,392109,000
ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ_ΠΡΟΠΟΝΗΣΕΩΝ,227109,000,799109,000
VO2MAX,247109,000,829109,000
WATT,490109,000,450109,000
ΑΡΙΘΜΟΣ_ΒΗΜΑΤΩΝ,333109,000,749109,000
ΘΕΡΜΙΔΕΣ,252109,000,824109,000
PACE,282109,000,838109,000
ΡΟΛΟΪ_ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ_ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ,343109,000,730109,000
ΡΟΛΟΪ_ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ,316109,000,749109,000

Για το λόγο αυτό ακολουθήθηκαν μη παραμετρικοί μέθοδοι, Man Whitney test, Kruskal Wallis test, chi –square test. Προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα.

Η συσχέτιση του φύλου (άντρας –γυναίκα) με τις μεταβλητές που επηρεάζουν τους παράγοντες της απόδοσης έγινε με τη χρήση του μη παραμετρικό Man Whitney test. Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές.

Στη συνέχεια έγινε συσχέτιση της ηλικίας με τις μεταβλητές που επηρεάζουν τους παράγοντες της απόδοσης. Από τους ελέγχους πρόκυψε ότι υπάρχει στατιστικά σημαντική σχέση με τη μεταβλητή «ρολόι στον αγώνα», αφού Kruskal-Wallis Test, χ2 =12, 727, p<.01

Πίνακας 10: Ηλικία σε συσχέτιση με τη μεταβλητή ρολόι στον αγώνα, Kruskal Wallis Test

Test Statistics
 ΡΟΛΟΪ_ΣΤΟΝ_ΑΓΩΝΑ
Chi-Square12,727
df4
Asymp. Sig.,013
a. Kruskal Wallis Test b. Grouping Variable: ΗΛΙΚΙΑ

Από τον Πίνακα 12 προκύπτει ότι τη μεγαλύτερη τιμή παρουσιάζει η ηλικιακή ομάδα 41-50 έτη μέσοι των βαθμών των ομάδων Mean Rank, M=59,30 και ακολουθεί η κατηγορία 31-40 έτη, Μ=57,19, Πίνακας 11.

Πίνακας 11: Κατάταξη ηλικιακών ομάδων

 ΗΛΙΚΙΑNMean Rank
ΡΟΛΟΪ_ΣΤΟΝ_ΑΓΩΝΑ18-30652,50
31-402157,19
41-505059,30
51-602949,59
61+325,33
Total109 

Η συσχέτιση της μεταβλητής «Πόσα χρόνια τρέχουν» με τις μεταβλητές που επηρεάζουν που επηρεάζουν τους παράγοντες της απόδοσης έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά σε δύο μεταβλητές: «Παλμογράφος» και χ2 = 14,729, p<.01 και «Pολόϊ_Διαδρομές», χ2 =14.051 και p<0.1. Τις μεγαλύτερες παρουσίασαν στις ηλικιακές ομάδες 10-12 έτη μέσοι των βαθμών των ομάδων Mean Rank = 65,26 και 1-3 έτη, Μ=62,47

Η συσχέτιση της μεταβλητής «Συμμετοχή σε αγώνες» με τις μεταβλητές που επηρεάζουν τους παράγοντες της απόδοσης έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές στη μεταβλητή «Παλμογράφος», χ2=14.726,  p<.01. Πιο συγκεκριμένα παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές: η κατηγορία 10-12 έτη, μέσοι των βαθμών των ομάδων Mean Rank= 64,08 και 4-6 έτη Mean Rank=62,38 σε σχέση με την κατηγορία 13+.

Η συσχέτιση της μεταβλητής «Τερμάτισαν» με τις μεταβλητές που επηρεάζουν τους παράγοντες απόδοσης δεν παρουσίασαν στατιστική σημαντικότητα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

  • ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Η έρευνα μας πραγματοποιήθηκε έπειτα από δύο αγώνες υπεραπόστασης. Δόθηκαν μέσω e-mail τα ερωτηματολόγια και λάβαμε 109 απαντήσεις. Σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας ήταν η διερεύνηση των απόψεων αθλητών υπεραποστάσεων σχετικά με τη χρήση της τεχνολογίας. Από αυτούς 88,1% ήταν άντρες, 96, και 13,1% ήταν γυναίκες, 13. Δεν προκύπτει σημαντική συσχέτιση από την έρευνά μας ανάμεσα στη χρήση της τεχνολογίας και το φύλο.

Από τους 109 αθλητές που ερωτήθηκαν 53,2%, 58, συμμετείχαν στα 140χλμ και 46,8%, 80χλμ συμμετείχαν στα 80χλμ. Αυτό το ερώτημα είναι καθαρά ακαδημαϊκό για να δούμε που συμμετείχε ο κάθε αθλητής, διότι και οι δύο αυτές αποστάσεις θεωρούνται υπεραποστάσεις, αφού είναι πάνω από 42,195μ.

Σημαντικό είναι πως 89%, 97 αθλητές τερμάτισαν, ενώ 11%, 12 αθλητές δεν τερμάτισαν. Αυτό θα τολμήσουμε να πούμε πως βασίζεται τόσο στην προετοιμασία του αθλητή όσο και προφανώς στα λιγότερα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι τερματίσαντες από τους μη τερματίσαντες και αυτό τους έκανε να καταφέρουν να περάσουν τη γραμμή του τερματισμού.

Καταλήξαμε αρχικά πως το μεγαλύτερο ποσοστό δρομέων υπεραποστάσεων είναι η ηλικιακή κατηγορία 41-50 με ποσοστό 45,9%, ακολουθούμενη από την ηλικιακή κατηγορία 51-60 με ποσοστό 26,6%. Βλέπουμε λοιπόν πως οι αθλητές υπεραποστάσεων είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία από τους υπόλοιπους δρομείς. Στην έρευνα του Roebuck, (2018), είδαμε πως οι δρομείς υπεραποστάσεων είναι πιο ελαστικοί στις αντιδράσεις τους και στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών από τους υπόλοιπους. Το ίδιο έδειξε και ο Jang Yul (2014), στη διατριβή του όπου απέδειξε πως οι αθλητές αποδέχονταν καλύτερα τις καινούργιες τεχνολογίες και καταλάβαιναν την χρησιμότητά τους. Απαντώντας στο ερώτημα μας θα λέγαμε πως για την ηλικία του αθλητή δεν βρίσκουμε κάποια στατιστική σημαντότητα που να υποδεικνύει πως ο ένας παράγοντας είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον άλλο, αλλά η εμπειρία του αθλητή παίζει σημαντικό ρόλο κι όπως προ είπαμε και πρέπει να τονίσουμε και πάλι ο άπειρος αθλητής καταφεύγει στην τεχνολογία για να καταφέρει τους στόχους του, ενώ ο έμπειρος αθλητής καταφεύγει στην τεχνολογία για να βελτιώσει τους χρόνους του.

Στη συνέχεια στην ερώτηση πόσα χρόνια τρέχουν οι δρομείς οι απαντήσεις μας έδειξαν πως οι περισσότεροι τρέχουν από 4-6 χρόνια με ποσοστό 28,4%, ακολουθούμενοι από εκείνους που τρέχουν 13 ή και περισσότερα χρόνια με ποσοστό 24,8%. Είπαμε πως αυτή η ερώτηση είναι αντιστρόφως ανάλογη με την ερώτηση μετά από πόσα χρόνια δρομικής εμπειρίας οι αθλητές συμμετείχαν στον πρώτο τους αγώνα υπεραπόστασης. Εδώ υπερισχύουν τα 1-3 χρόνια με ποσοστό 50,5% με τα 4-6 χρόνια με ποσοστό 31,2%. Οι αθλητές θέλουν να συμμετάσχουν λοιπόν σχετικά γρήγορα στον πρώτο τους αγώνα υπεραπόστασης είτε γιατί πιστεύουν πως είναι έτοιμοι είτε γιατί θέλουν να δοκιμάσουν τα όρια τους και να δουν αν μπορούν μακροπρόθεσμα να καταφέρουν ότι έχουν βάλει στο μυαλό τους, χιλιομετρικά. Στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήσαμε σε σχέση με το πόσα χρόνια τρέχουν και τις δύο μεταβλητές παλμογράφος και ρολόι στις διαδρομές με την κατηγορία 10-12 χρόνια δρομικής εμπειρίας να ξεχωρίζει με Mean Rank, M=65,25 ενώ τα 1-3 να ακολουθούν με Mean Rank, M=62,47. Συμπεραίνουμε πως όσο πιο έμπειρος είναι ο αθλητής τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται πως η τεχνολογία θα τον βοηθήσει στην δρομική του εξέλιξη, αλλά ταυτόχρονα η μικρή αυτή διαφορά στο Mean Rank μας δείχνει πως και ο σχετικά άπειρος αθλητής βασίζεται στη χρήση της τεχνολογίας τόσο για την εξέλιξη του, όσο και από φόβο για το άγνωστο και θέλει να ξέρει από το ρολόι και τον παλμογράφο τι συμβαίνει. Έτσι λοιπόν και οι δύο κατηγορίες κάνουν χρήση της τεχνολογίας για διαφορετικούς όμως λόγους. Επίσης σημαντικά αποτελέσματα έδειξε η συσχέτιση της μεταβλητής «συμμετοχή σε αγώνες σε συνδυασμό με τον παλμογράφο. Είδαμε πως στατιστικά σημαντικές διαφορές παρουσίασαν οι κατηγορίες 10-12 χρόνια με Mean Rank, M=64,08 και 4-6 χρόνια με Mean Rank, M= 62,38.

Ένα σημαντικό ερώτημα ήταν «σε πόσους αγώνες υπεραπόστασης έχετε τρέξει» και φαίνεται πως οι περισσότεροι δρομείς έχουν συμμετάσχει σε 1-3 αγώνες, 30,3%, με τους αγώνες 13+ να ακολουθούν με ποσοστό 26,6%. Αυτό συνάδει με όσα έγραφαν στην έρευνα τους οι Ronto & Nikolova, (2021), πως οι υπεραποστάσεις τα τελευταία χρόνια ολοένα και αυξάνουν τους συμμετέχοντες αθλητές τους. Οι αθλητές πλέον δεν μπορούν να περιμένουν και βλέπουμε πως «βιάζονται» κατά κάποιον τρόπο να λάβουν μέρος στους αγώνες που τόσο επιθυμούν.

Η έρευνα μας έδειξε πως το 48,6% των ερωτηθέντων αθλητών στήριξαν τη στρατηγική τους στην αντιληπτή προσπάθεια και όχι σε κάποιο είδος τεχνολογίας. Παρ’ όλ’ αυτά δεν υπάρχει στατιστική σημαντικότητα για να γενικεύσουμε κι έτσι κοιτάμε τη δεύτερη κατηγορία των ερωτηθέντων αθλητών μας που μας δείχνει πως το 35,8% βάσισε τη στρατηγική τους στον ρυθμό (pace). Βάση της έρευνας του Kuru, (2016), είδαμε πως όσο εξελίσσονταν οι αθλητές και όσο ανέβαιναν επίπεδο τόσο περισσότερο βασίζονταν στην τεχνολογία. Η ομάδα Αναγέννησης και Προόδου (2019) υποστήριξε πως οι νέες τεχνολογίες μόνο βοήθεια μπορούν να δώσουν στον αθλητή.

Στην ερώτηση για τη συχνότητα χρήσης της τεχνολογίας η έρευνα μας έδειξε πως η συντριπτική πλειοψηφία των αθλητών χρησιμοποιεί τουλάχιστον ένα είδος τεχνολογίας κατά τη διάρκεια του αγώνα, με ποσοστό 73,4%. Θα μπορούσαμε να συνδυάσουμε αυτό το αποτέλεσμα με την έρευνα του Chau, (1996) που συμπέρανε πως όσο πιο εύκολη είναι η καινούργια τεχνολογία για τον αθλητή τόσο πιο εύκολο είναι να την χρησιμοποιήσει. Γενικά ο αθλητής την ώρα του αγώνα δεν θέλει περισσότερο άγχος από το ήδη υπάρχον των υπεραποστάσεων και δεν βασίζεται σε περισσότερα από ένα gadgets (κατά πλειοψηφία). Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήξαμε και από τους ελέγχους στην έρευνά μας μιας και μας έδειξε σημαντική σχέση η μεταβλητή «ρολόι στον αγώνα» σε σχέση με την ηλικία, Kruskal Wallis Test, Chi-Square=12,727, p<.01. Συνδυαστικά λοιπόν προκύπτει πως τη μεγαλύτερη τιμή την παρουσιάζει η ηλικιακή κατηγορία 41-50 με Mean Rank, M=59,30 και ακολουθεί η ηλικιακή κατηγορία  31-40 με Mean Rank, M=57,19.

Καταλήγουμε λοιπόν στα παρακάτω συμπεράσματα. Ο αθλητής υπεραποστάσεων που ναι μεν ενδιαφέρεται για την ταχύτητα, ιδιαίτερα αν είναι αθλητής elite, βασίζεται στην τεχνολογία για τις προπονήσεις του και στην αντιληπτή προσπάθεια για τον αγώνα του. Η τεχνολογία πλέον έχει εξελιχθεί τόσο πολύ που βοηθάει τους αθλητές να ασχοληθούν με τις υπεραποστάσεις όπως ανέλυσε ο Rocherolle ( 2019). Η εμπειρία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη  με την απόδοση του κάθε αθλητή, μιας και είναι αυτή που βοηθάει τον αθλητή να ξεπεράσει λιγάκι πιο εύκολα όποια προβλήματα προκύπτουν κατά τη διάρκεια του αγώνα, καθώς και να διαχειριστεί καλύτερα έναν αγώνα υπεραπόστασης από άποψη ταχύτητας.

Παρατηρούμε ιδιαιτέρως ότι μόνο το 14,7% των αθλητών της έρευνάς μας (16 αθλητές) γνωρίζουν τους πρωινούς παλμούς τους. Είπαμε πως οι πρωινοί παλμοί δείχνουν το πόσο προπονημένος και πόσο ξεκούραστος είναι ο αθλητής, όσο πιο χαμηλοί οι παλμοί του τόσο πιο προπονημένος και πιο ξεκούραστος είναι. Ο Koerner, Hal στο βιβλίο του “Fiel Guide to Ultrarunning” (2014) και η έρευνα των Knapp, Reimers & Reimers (2018) μας κάνουν γνωστό αυτό το συμπέρασμα. Ο Koerner επιμένει πως ο υψηλός αριθμός πρωινών παλμών είναι ένα σημάδι που σου λέει να χαλαρώσεις και να ξεκουραστείς. Από την άλλη στην έρευνα παρατηρούμε πως όσο πιο πολύ αθλείται κάποιος τόσο περισσότερο χαμηλώνουν οι παλμοί ηρεμίας τους (οι οποίοι προτείνεται να μετριούνται τις πρωινές ώρες σε κατάσταση χαλάρωσης μόλις ξυπνάμε). Από την άλλη όταν οι πρωινοί παλμοί μας είναι υψηλοί τότε είτε δεν είμαστε αρκετά προπονημένοι είτε χρειάζεται ξεκούραση. Οι δρομείς υπεραποστάσεων και όχι μόνο έχουν την τάση «να ακούν το σώμα τους» όταν αυτό τους στέλνει εκτενή σημάδια. 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

  • ΓΕΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΥΜΑΝΣΕΙΣ – ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τα συμπεράσματα που βγάζουμε από την έρευνα μας είναι τα παρακάτω:

  • Όσο πιο έμπειρος είναι ο αθλητής τόσο περισσότερο θα κάνει χρήση της τεχνολογίας
  • Όσο πιο άπειρος είναι ο αθλητής τόσο περισσότερο θα κάνει χρήση της τεχνολογίας
  • Το φύλο και η ηλικία του αθλητή δε συνδέονται με τη χρήση της τεχνολογίας
  • Αν και σημαντικοί για την ένδειξη φυσικής κατάστασης του αθλητή, οι πρωινοί παλμοί μετριούνται από το ρολόι ή τον παλμογράφο σε πολύ μικρό ποσοστό από τους δρομείς υπεραποστάσεων
  • Οι αθλητές ναι μεν βασίζονται σε μεγαλύτερο ποσοστό στην αντιληπτή προσπάθεια, αλλά ακολουθεί η τεχνολογία και συγκεκριμένα ο ρυθμός (pace) όπου θα τρέξουν έναν αγώνα
  • Οι έμπειροι αθλητές διαχειρίζονται καλύτερα έναν αγώνα υπεραπόστασης από τους πιο άπειρους αθλητές
  • Οι έμπειροι αθλητές χρησιμοποιούν περισσότερο το ρολόι και τον παλμογράφο προς όφελός τους

Αν θέλουμε να διεξάγουμε πιο ασφαλή κι έγκυρα αποτελέσματα θα μπορούσαμε να κάνουμε μια επιπλέον έρευνα σε ένα μεγαλύτερο δείγμα σε περισσότερους αγώνες υπεραποστάσεων, ώστε τα αποτελέσματα να μπορούν να γενικευτούν, να είναι έγκυρα και αξιόπιστα.

Δημόπουλος Ιωάννης, Καραμπάτος Αναστάσιος & Ξενάκη Μαρία-Στέλλα

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Allen, H., & Coggan, A. (2010). Training and Racing with a Power Meter (2nd ed.). Boulder, Colorado: Velo Press.

Αναγέννηση και Πρόοδος (2019). Η Υψηλή Τεχνολογία στην Υπηρεσία του Αθλητή, από: https://www.randp.gr/i-ipsili-texnologia-stin-ipiresia-to-athliti/

Anderson, O., (2013). Running Science, Champaign, IL: Human Kinetics.

Brace, A.W., Kendall, G. & Lovel, G.P. (2020). Mental toughness and self-efficacy of elite ultra-marathon runners. PLOS ONE. Vol15(11), https://doi.org/10.1371/journal.pone.0241284

Janseen, M., Walravens, R. Thibault, E., Scheerder, J., Brombacher, A., & Vos, S., (2020). Understanding Different Types of Recreational Runners and How They Use Running-Related Technology. International Journal of Environmental Research and Public Health, Vol 17(7), 2276. https://doi.org/10.3390/ijerph17072276

Burk, E., (1998). Precision Heart Rate Training, Champaign, IL: Human Kinetcs.

Chau, P.Y., (1996). An Empirical Assessment of a Modified Technology Acceptance Model, Journal of Management Information Systems, Vol 13(20), pp.:185-204, DOI: 10.1080/07421222.1996.11518128

Daniels, J., (2013). Daniel’s Running Formula. Champaign, IL: Human Kinetics.

De Ruiter, C. J., Van Daal, S. , & Van Dieën, J. H., (2020). Individual optimal step frequency during outdoor running. European Journal of Sport Science, Vol 20(2) doi: 10.1080/17461391.2019.1626911

Dickens, F., (1973 – re-issued 2015). The Great Boffo. London, UK: Snowbooks.

Friel, J. (2012). The Power Meter Hanbook. Boulder, Colorado: Velo Press.

Fouché, R., (2017). Game Changer: The Technoscientific Revolution in Sports. Baltimore: MD: Johns Hopkins University Press.

Jang Yul, K., (2014). “Determinants of Users Intention to Adopt Mobile Fitness Applications: an Extended Technology Acceptance Model Approach.” https://digitalrepository.unm.edu/educ_hess_etds/16

Heiderscheit, B. C., Chumanov, E. S., Michalski, M. P., Wille, C. M., & Ryan, M. B. (2011). Effects of Step Rate Manipulation on Joint Mechanics during Running. Medicine & Science in Sports & Exercise, Vol 43(2), pp., 296–302. doi: 10.1249/mss.0b013e3181ebedf4

Knapp, G., Reimers, A. K. & Reimers, C.D (2018). Effects of Exercise on the Resting Heart Rate: A Systematic Review and Meta-Analysis of Interventional Studies. Journal of clinical medicine, Vol 7(2), 503. doi: 10.3390/jcm7120503

Koerner, H.  (2014). Field Guide to Ultra Running. Boulder, Colorado: Velo Press.

Koop, J., (2016). Training Essentials for Ultra Running, Boulder, Colorado: Velo Press.

Kuru, A., (2016). Exploring Experience of Runners with Sports Tracking Technology, International Journal of Human–Computer Interaction, Vol 32(11), pp., 847-860, DOI: 10.1080/10447318.2016.1202461

Lallemand, C. & Menheere D. (2020). The Runner’s Journey: Identifying Design Opportunities for Running Motivation Technology. In Proceeding of the 11th Nordic Conference of Human-Computer Interaction: Shaping experiences, Shaping Society, pp 1-4. DOI:10.1145/3419249.3420151

Lee, I-Min, Rippe, J. M. & Wilkiknson, W. J., (1995). How Much Exercise is Enough?. Patient Care. Vol 29(20), pp. 118-129, available from: https://link.gale.com/apps/doc/A17911374/AONE?u=anon~c8b57bf7&sid=googleScholar&xid=9f689648

Magness, S., (2014). The Science of Running. KY: Stephen Magness.

Noakes, T. MD (1985). Lore of Running, Champaign, IL: Human Kinetics.

Παπανίκος Γ., (2015). Η Οικονομική Επίδραση των Αγώνων Δρόμων σε Μικρές Πόλεις. «Ημερίδα: «Αγώνες Δρόμου και η συμβολή τους στην ανάπτυξη του Αθλητικού Τουρισμού»,Ιωάννινα, https://www.researchgate.net/publication/282247331_E_Oikonomike_Epidrase_ton_Agonon_Dromon_se_Mikres_Poleis

Reynolds, E. (2020). Here’s How Long-Distance Runners Are Different From The Rest Of Us, Retrieved 30/8/2021 from https://digest.bps.org.uk/2020/04/22/heres-how-long-distance-runners-are-different-from-the-rest-of-us/

Rocherolle, N., (2017). Chasing the Technology of Ultra Running. Retrieved 30/8/2021 from https://narendra.medium.com/chasing-the-technology-of-ultra-running-5158d787b42e

Roebuck, G. S., Fitzgerald, P. B., Urquhart, D. M., Ng, S-K., Cicuttini, F. M., & Fitzgibbon, B. (2018). The psychology of ultra-marathon runners: A systematic review. Psychology of Sport and Exercise, Vol 37, pp., 43-58. doi.org/10.1016/j.psychsport.2018.04.004

Ronto, Paul & Nikolova, Vania (2021, June). The State of Ultra Running 2020. Retrieved 30/08/2021 from https://runrepeat.com/state-of-ultra-running

Van Belle, G., Fisher, L. D., Heagerty, P. J., & Lumley, T. (2004). Biostatistics: a methodology for the health sciences, John Wiley & Sons.

Vance, J. (2016). Run with Power: The Complete Guide to Power Meters for Running. Colorado: Velo Press

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

  1.  Φύλο

ΑΝΤΡΑΣ

ΓΥΝΑΙΚΑ

  • Σε ποια ηλικιακή κατηγορία ανήκετε?? *

18-30

31-40

41-50

51-60

61+

  • Συμμετείχα στα: *

80 χλμ

140 χλμ

  • Τερματίσατε?? *

ΝΑΙ

ΟΧΙ

  • Πόσα χρόνια τρέχετε? *
  • Μετά από πόσα χρόνια συμμετείχατε στον πρώτο αγώνα σας υπεραπόστασης?

*

  • Σε πόσους αγώνες υπεραπόστασης έχετε τρέξει? *
  • Παρακολουθείτε τους πρωινούς σας παλμούς μόλις ξυπνάτε? *

ΝΑΙ

ΟΧΙ

  • Πόσα ηλεκτρονικά gadgets χρησιμοποιείτε κατά τη διάρκεια ενός αγώνα ή μιας προπόνησης? *

Κανένα

     Ένα

Δύο

Περισσότερα

  1. Σε τι στηρίξατε τον ρυθμό του αγώνα σας? *

Ρυθμό (pace) Παλμογράφο

Αντιληπτή προσπάθεια (αίσθηση) Watt

Άλλο

  1. Χρησιμοποιείτε παλμογράφο κατά τις προπονήσεις σας? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

  1. Ανεβάζετε τις προπονήσεις σας σε κάποια πλατφόρμα? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

  1. Παρακολουθείτε την τιμή του VO2max? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

  1. Προπονείστε κοιτάζοντας τα Watt? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

  1. Παρακολουθείτε των αριθμό βημάτων σας ανά λεπτό? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

  1. Παρακολουθείτε τις θερμίδες κλπ? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

  1. Παρακολουθείτε το στιγμιαίο pace σας κατά την προπόνηση? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

  1. Προγραμματίζετε το ρολόι σας πριν από μία διαλειμματική προπόνηση ούτως ώστε να στηρίζεστε σε αυτό για την εκτέλεσή της? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

  1. Σε εκτός σταδίου διαδρομές χρησιμοποιείτε το ρολόι σας για την κατάδειξη δρομολογίων ή την επιστροφή σας στο σημείο εκκίνησης? *

Ποτέ Σπάνια Συνήθως Πάντα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μετάβαση στο περιεχόμενο